Your browser does not support JavaScript!

Eva (25 jaar), afstudeerrichting ontwikkelings- & onderwijspsychologie.

Mijn studie

Binnen de ontwikkelings- en onderwijspsychologie (ontwikkeling van baby tot bejaarde) vond ik met name de adolescentiefase (12-18 jaar) interessant. Vakken die bij deze studierichting horen, gaan in op bijvoorbeeld de ontwikkeling op cognitief en sociaal-emotioneel gebied, ontwikkelingsstoornissen, diagnostiek en gedragstherapie bij kinderen. Toen ik toe was aan stage en scriptie, heb ik besloten me eerst een jaar te gaan specialiseren in de richting die me het meeste aansprak: forensische psychologie. Ik ben aan verschillende universiteiten keuzevakken gaan volgen in deze richting, zoals bijvoorbeeld forensische psychiatrie, forensische kinder- en jeugdpsychologie, kinderbeschermingsmaatregelen en geweld in het gezin. Mijn stage heb ik vervolgens vervuld bij Stichting FORA (bureau voor forensische diagnostiek). Voor mijn scriptie heb ik onderzoek gedaan naar risicofactoren die een rol spelen bij jeugdcriminaliteit, bij het ministerie van justitie.

Waarom ben ik psychologie gaan studeren?

Naast psychologie leken mij nog tientallen andere studies interessant. Het feit dat ik geïnteresseerd was in menselijk gedrag en waardoor dit wordt beïnvloed, heeft, denk ik, uiteindelijk mijn keuze voor psychologie bepaald.

Heeft de studie aan mijn verwachting voldaan?

Hoewel ik de meeste vakken met plezier heb gevolgd, viel de studie me uiteindelijk tegen. Ik vond dat er te weinig van de studenten werd gevraagd, wat betreft eigen inzet en initiatief en dat de studie te weinig verdieping bood. Pas toen ik het buiten het reguliere programma ging zoeken en tijdens mijn stage, had ik het gevoel dat ik echt wat leerde. Uiteindelijk haal je er denk ik uit wat je er zelf instopt. Achteraf denk ik daarnaast dat het belangrijkste dat je tijdens de studie leert een bepaalde (kritische, wetenschappelijke) manier van denken, die je in staat stelt na je studie als psycholoog aan de slag te gaan.

Wat ben ik na mijn studie gaan doen?

Na mijn studie ben ik blijven werken op mijn stageplek als psycholoog. Als psycholoog bij Stichting FORA doe je diagnostisch onderzoek in opdracht van justitie (de rechtbank, het openbaar ministerie, de Raad voor de Kinderbescherming, Bureau Jeugdzorg). Ik onderzoek bijvoorbeeld jongeren die worden verdacht van het plegen van een delict (testpsychologisch onderzoek, gesprek met de jongeren en met hun ouders) en schrijf een rapport waarin ik onder andere in ga op de persoonlijkheid van de jongere, wat heeft geleid tot het ten laste gelegde, wat er moet gebeuren (straf, behandeling). Op dezelfde manier onderzoek ik jongeren die thuis, op school of daarbuiten niet meer te handhaven zijn en in een gesloten instelling worden geplaatst. Ik kijk dan wat er aan de hand is en wat het beste is voor de jongere. Verder doe ik (diagnostisch) onderzoek naar de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen (bij zowel kinderen als volwassenen). Heel divers en leuk werk dus.
Naast het (praktische) werk bij FORA, begin ik binnenkort met een (theoretisch) promotieonderzoek naar alcohol, drugs en jeugdcriminaliteit. Juist die combinatie van kijken naar het individu èn naar het grote geheel vind ik interessant.

Als ik nu mijn studiekeuze over zou mogen doen, zou ik dan weer psychologie kiezen?

Mijn werk bevalt me prima en hoe langer ik bezig ben, hoe meer ik het gevoel heb dat 'psycholoog zijn' bij me past. Hoewel ik dus vind dat ik de juiste keuze heb gemaakt, denk ik dat er andere studies zijn die ik met evenveel plezier zou hebben gedaan. Mijn belangrijkste tip is: doe iets wat je echt leuk vindt en stort je daarop. Kijk niet te veel naar de (steeds veranderende) arbeidsmarkt. Je kunt natuurlijk altijd vreselijk veel pech hebben, maar ik geloof dat als je iets echt leuk vindt en je ervoor gaat, je uiteindelijk wel komt waar je wezen moet (of je nou iets gaat doen wat direct met je opleiding te maken heeft of niet).